video-test

ik heb een filmpje gemaakt van ongeveer 8 minuten.
wat je ziet is het uitzicht uit mijn raam (het raam is deels zichtbaar, zodat je weet dat het vanuit binnen is gefilmd) en je hoort mijn ‘ochtendritueel’, wat bestaat uit: muziek opzetten, eten klaarmaken, eten, mails checken, douchen.

ik heb het filmpje op youtube gezet in 4 delen (omdat het anders te groot was).

ochtendritueel2
ochtendritueel3
ochtendritueel4

wat ik hier interessant vind dat je buiten een vrij stilstaand beeld hebt, en binnen de beweging. normaal wordt de beweging gefilmd en nu heb ik dat omgedraaid.
je begint ook meer aandacht te schenken aan het geluid en aan de details.

ook kan je het zien als een voorbeeld van de ochtend die bij alle mensen verschillend is (het opstaan), en toch ‘kijken’ we op eenzelfde beeld, de stad, het uitzicht, die dus helemaal niet verschillend is.

wat wel leuk is en ook heel toevallig is, is dat je in het derde filmpje, op 1.19min plots heel veel vogels ziet vliegen.

voor de rest zijn commentaren en gedachten altijd welkom, mag ook op tiesgoos@gmail.com

Uta Barth

deze naam heb ik van Delia gekregen.
Uta Barth is een Duitse die vanaf haar twaalfde in Californië woont.
ze is heel geïnteresseerd in de kwaliteit van licht, en ze heeft ook een bepaalde manier van fotograferen: ‘normaal’ maken we foto’s van iets, het is dus een foto over iets.
dus het onderwerp dat je fotografeert, het fotograferen zelf en de betekenis zijn onafscheidelijk gelinked met elkaar. maar Barth had daar geen affiniteit mee, ze koos ervoor om te fotograferen waar ze ook maar was en waar ze zich vertrouwd (mee) voelde.
zodat ze omringd visueel beeld heeft, en omdat het zo visueel vertrouwd is, wordt het bijna onzichtbaar.

ik kan mij er wel sterk in vinden..

hier zijn enkele voorbeelden van haar werk:

ground reeks

field reeks

nowhere near reeks

…and of time reeks

white blind (bright red) reeks

Roni Horn – pi

Roni Horn is een Amerikaanse kunstenares, ik heb via Hilde haar werk ‘pi‘ ontdekt, en spreekt me heel hard aan. ook in functie van mijn eindwerk.
het werk bestaat uit een fotoreeks die zowel tentoongesteld werd als in boekvorm verscheen.

het is een reeks van foto’s die gaan over het leven van twee oudere mensen in ijsland. ze doen niet veel buiten hun werk, wat het verzamelen van pluisjes die rond eieren zitten is. hun contact met de buitenwereld is de tv.
een belangrijk item in heel het werk is de cirkel, het komt voor in de titel, in de manier hoe het tentoongesteld is (de foto’s hangen ook iets boven ooghoogte, zodat men het steeds als een geheel kan zien), het constant bezig zijn met hetzelfde, de plaats waar het koppel woont, is op de noordpoolcirkel,..

hieronder nog enkele voorbeelden uit het boek en van de foto’s.

bedenkingen?

op 15 februari
als ik zo mijn onderzoek overloop, merk ik eigenlijk dat er niet echt iets is dat mij echt aanspreekt of inspireert. ik vond het wel interessant, maar het klopte niet echt met mijn eigen gedachten.
daarom wil ik nu terug naar de oorsprong gaan, terug letterlijk het binnen en buiten, het kleine en het grote, het innerlijke en het uiterlijke, het rationele en de gevoelens, met dus het raam als metafoor.

wat denk ik als ik naar buiten kijk?
wat kan ik denken als ik naar buiten kijk?
wat denken anderen als ze naar hetzelfde kijken?
kijk ik naar buiten om te kijken of te denken?
kan ik dat in één beeld weergeven of niet? moet dat?
film?

ook ben ik al altijd geïnteresseerd geweest in hoe twee beelden die naast elkaar staan, hoe die op elkaar (kunnen) inwerken. beelden die afzonderlijk sterk zijn, maar met twee naast elkaar nog veel sterker lijken.
ze moeten ook niet altijd bij elkaar horen op alle vlakken.

dit zijn voorbeelden van een eventuele uitwerking, het is nog geen uitwerking!
het is slechts om te laten zien wat ik misschien bedoel.

is dit te anekdotisch? ik denk van wel.

hieronder komen wat voorbeelden die ik vorig jaar heb gebruikt in een boekje, waar ik ook beelden naast elkaar heb gezet.

deze zijn beeldend aan elkaar gelinkt.

deze is zowel beeldend als met het onderwerp aan elkaar gelinkt.

schetskes

de eerste schetskes staan er ook op.

 

casa malaparte

casa malaparte is ontworpen door Adalberto Libera. het is gebouwd op het einde van rots, en de uitzichten die je hebt als je naar buiten kijkt, zijn echt supermooi, het zijn precies schilderijen.
het huis is ook al decor gebruikt in de film ‘le mépris‘ van Jean-Luc Godard, waarin oa Brigitte Bardot in meespeelt.

14:23 tot 17:58

op 13februari heb ik van 14:23 tot 17:58uur foto’s vanuit dezelfde positie genomen, met uitzicht uit mijn raam (uiteraard).

in de eerste foto’s zie je dat het raam nog wat aangedampt is aan de onderkant en je ziet ook dat het was mistig was buiten, aangezien je de boerentoren niet goed ziet.
de eerste 8 foto’s zijn genomen met het licht binnen uit.

1 2 3 4

5 6 7 8

hieronder heb ik de foto’s genomen met het licht in de kamer aan.

6 7 8

het raam en atlas

van Anneleen heb ik het boek ‘atlas, of contemporary art for use by everyone‘ mogen lenen, dit boek is ingedeeld volgens onderwerp. hier heb ik een aantal werken gezien die, puur op het zicht, iets te maken hadden met ‘het raam’.

Philippe de Gobert, melkinov 16 – Gordon Matta-Clark, untitled detail end – Marcel Duchamp, given: 1.the waterfall 2.the illuminating glass – Tacita Dean, fernsehturm

David Tremlett, mijewa drawings – Rachel Whiteread, house – Honoré d’O, copyright ghent compares ghent - Jean Gilbert, work at belmont court,axa

Stan Douglas, panoptican,isla de pinos-isla de juventud – Stan Douglas, beach resort/cultural centre,tarara

foto’s ramen

deze foto’s zijn genomen met een canon ixus 750 en zijn gewoon ramen in antwerpen die mij aanspraken om een foto van te nemen.
ik heb ook telkens de straatnaam en nummer genoteerd.

het raam en Greenaway

Peter Greenaway heeft in 1975 de 4 minuut durende film ‘windows‘ gemaakt.

in windows zien we beelden, gefilmd door de ramen van een huis, met en vrolijk muziekje en een voice-over. de muziek is in tegenstelling met het verhaal dat er wordt verteld, of beter, met de feiten die worden beschreven.
het is een beschrijving van het aantal mensen die gestorven zijn door uit een raam te vallen in 1973 in Zuid Afrika.

het geeft een beetje een rare sfeer weer, ik vond het vooral eng dat de stem op het laatst zegt: ‘from a window in this house’, en dan stopt het ook.

Greenaway over windows:
“I had been appalled and fascinated by the statistics coming out of South Africa – political prisoners pushed out of windows, with fatuous excuses like they slipped on a bar of soap, they thought it was the door, etc. I built that into a fiction, trying to find all the possible reasons why anybody might fall out of a window, and compressed it into 3 1/2 minutes and set these appalling facts up against a very idyllic landscape in order to create irony and paradox. I think it sums up everything I’ve done afterwards: it’s about statistics, it’s very eclectic, it has a very lyrical use of landscape, it’s about death – four characteristics that have stayed with me ever since.”

tekst:
In 1973 in the parish of W, 37 people were killed as a result of falling out of windows. Of the 37 people who fell, 7 were children under 11, 11 were adolescents under 18 and the remaining adults were all under 71 save for a man believed by some to be 103.
Five of the 7 children fell from bedroom windows as did 4 of the 11 adolescents and 3 of the 19 adults. Of the 7 children who fell all cases were of misadventure save for one of infanticide.
Of the 11 adolescents, 3 committed suicide for reasons of the heart, 2 fell through misadventure, 2 were drunk, one was pushed, one was accredited insane, one jumped for a bet and one was experimenting with a parachute.
Of the 12 men, 2 jumped deliberately, 4 were pushed, 5 were cases of misadventure and one, under the influence of an unknown drug, thought he could fly.
Of the 11 adolescents who fell, 2 were clerks, 2 were unemployed, 1 was married, 1 was a window cleaner and 5 were students of aeronautics, one of whom played the harpsichord.
Among the 19 adults who fell were an air-stewardess, 2 politicians, an ornithologist, a glazier and a seamstress.
Of the 37 people, 19 fell in summer before midday, 8 fell on summer afternoons and 3 fell into snow. The ornithologist, the adolescent experimenting with the parachute and the man who thought he could fly, all fell or were pushed on spring evenings. At sunset on the 14th of April 1973, the seamstress and the student of aeronautics who played the harpsichord, jumped into a plum tree from a window in this house.